ব'ৰ ভাষা

ব'ৰ বা বড়ো ভাষা হৈছে এটা তিব্বত-বাৰ্মীয় ভাষা, যিটো মূলতঃ উত্তৰ-পূৰ্ব ভাৰতৰ ব'ৰ জনগোষ্ঠী তথা প্ৰতিবেশী দেশ নেপাল আৰু বাংলাদেশত প্ৰচলিত। এই ভাষাটো ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এটা চৰকাৰী ভাষা আৰু ই বিশেষভাৱে বড়ো টেৰিটৰিয়েল ৰেজিঅ'নত বহুলভাৱে প্ৰচলিত। ইয়াৰোপৰি, ভাৰতীয় সংবিধানৰ অষ্টম অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত বাইশটা চৰকাৰী ভাষাৰ ভিতৰত ব'ৰ ভাষা অন্যতম।
ব'ৰ ভাষা হৈছে এটা তিব্বত-বাৰ্মীয় ভাষা।
ই অসম ৰাজ্যৰ এটা চৰকাৰী ভাষা আৰু প্ৰধানকৈ বড়ো টেৰিটৰিয়েল ৰেজিঅ'নত কোৱা হয়।
১৯৭৫ চনৰ পৰা এই ভাষা লিখিবলৈ দেৱনাগৰী লিপি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
ভাৰতীয় সংবিধানৰ অষ্টম অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত বাইশটা ভাষাৰ ভিতৰত ব'ৰ ভাষা অন্যতম।
ব'ৰ বা বড়ো ভাষা মূলতঃ উত্তৰ-পূৰ্ব ভাৰতৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা অঞ্চলৰ ব'ৰ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ দ্বাৰা কথ্য আৰু লিখিত ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাৰতৰ বাহিৰে ইয়াৰ প্ৰতিবেশী দেশ নেপাল আৰু বাংলাদেশতো এই ভাষাভাষী লোকসকল আছে। অসম ৰাজ্যৰ প্ৰশাসনিক তথা সামাজিক ক্ষেত্ৰত এই ভাষাৰ বিশেষ গুত্বপূৰ্ব স্থান আছে, কিয়নো ই অসমৰ অন্যতম চৰকাৰী ভাষা। বিশেষকৈ বড়ো টেৰিটৰিয়েল ৰেজিঅ'ন অঞ্চলটোত এই ভাষাৰ প্ৰচলন সৰ্বাধিক দেখা যায়। ভাৰতবৰ্ষৰ সংবিধানৰ অষ্টম অনুসূচীত স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বাইশটা প্ৰধান ভাষাৰ তালিকাত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ এই ঐতিহ্যমণ্ডিত ভাষাটো অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
ঐতিহাসিকভাৱে এই ভাষাৰ লিপিৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। বৰ্তমান সময়ত ১৯৭৫ চনৰ পৰা এই ভাষা লিখিবলৈ দেৱনাগৰী লিপি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। কিন্তু তাৰ পূৰ্বে এই ভাষা প্ৰকাশ কৰিবলৈ লেটিন লিপি আৰু ইষ্টাৰ্ণ-নাগৰী লিপি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰি, কিছুমান পণ্ডিতে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে অতীতত এই ভাষাৰ নিজা এটা লিপি আছিল, যিটো বৰ্তমান লুপ্ত হৈ গৈছে আৰু সেই লিপিবিধ দেওধাই নামেৰে পৰিচিত আছিল বুলি ভৱা হয়।
ব'ৰ ভাষাৰ এই দীঘলীয়া ঐতিহাসিক বিৱৰ্তন আৰু লিপিৰ সালসলনিয়ে এই ভাষাটোৰ চহকী সাংস্কৃতিক পটভূমিকে প্ৰতিফলিত কৰে। উত্তৰ-পূৰ্ব ভাৰতৰ ভাষিক আৰু সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্যৰ মাজত ব'ৰ ভাষা আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰকাৰী জনগোষ্ঠীয়ে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। চৰকাৰী স্বীকৃতি আৰু সাংবিধানিক মৰ্যাদাপ্ৰাপ্ত এই ভাষাটোৱে অসমৰ থলুৱা কৃষ্টি আৰু সাহিত্যৰ পৰিসৰখনক অধিক চহকী কৰি তুলিছে।