আব্দুল মতলিব মজুমদাৰ আছিল ব্ৰিটিছ আমোলৰ অখণ্ড অসম ৰাজ্যৰ এগৰাকী বিশিষ্ট ৰাজনৈতিক নেতা তথা স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। তেওঁৰ জন্ম ১৮৯০ চনত হৈছিল আৰু ১৯৮০ চনত তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে। ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ছোৱাত তেওঁ সক্ৰিয়ভাৱে ৰাজনীতিত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

১৯৪৬ চনত, যেতিয়া ভাৰত ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনত আছিল, তেওঁ অসমৰ বিধায়ক আৰু কেবিনেট মন্ত্ৰী পদ লাভ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁ ৰাজ্যখনৰ শাসন ব্যৱস্থাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

মজুমদাৰ পূৰ্ব ভাৰতৰ সেই মুছলমান নেতাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল যি হিন্দু-মুছলমানৰ ঐক্যৰ পক্ষত থিয় দিছিল। তেওঁ সাম্প্ৰদায়িক চিন্তা-চৰ্চাৰ ভিত্তিত হোৱা ভাৰত বিভাজনৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।

বিশেষকৈ দেশৰ পূৰ্বাঞ্চলত পাকিস্তান নামৰ এটা পৃথক মুছলমান ৰাজ্য গঠনৰ দাবীৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিয়া প্ৰধান মুছলমান নেতাসকলৰ মাজত তেওঁ ফখৰুদ্দিন আলী আহমেদৰ সৈতে অগ্ৰগণ্য আছিল।