অৱনী চক্ৰৱৰ্তী আছিল ভাৰতীয় সাহিত্যৰ পৰিধিত অন্তৰ্ভুক্ত এগৰাকী মানৱতাবাদী কবি। বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ভাগৰ অসমীয়া সাহিত্যলৈ তেওঁ বিভিন্ন সাহিত্যকৰ্মৰে বৰঙণি যোগাইছিল। তেওঁৰ সাহিত্যিক পৰিক্ৰমা কেৱল মৌলিক কবিতা ৰচনাতে সীমাবদ্ধ নাছিল, বৰং ইয়াৰ পৰিসৰ আছিল বহল।

তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ ভিতৰত মৌলিক কবিতাৰ সৃষ্টিসমূহৰ উপৰিও দুখন উপন্যাসিকা অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। এই গদ্যৰূপৰ সৃষ্টিসমূহে তেওঁৰ সাহিত্যিক প্ৰতিভাৰ আন এক দিশ প্ৰকাশ কৰিছিল।

ইয়াৰ অতিৰিক্তভাৱে, তেওঁ তৃতীয় বিশ্বৰ কবিতাসমূহ অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো কাম কৰিছিল। এই অনুবাদ কাৰ্যৰ জৰিয়তে তেওঁ বিশ্ব সাহিত্যৰ ধাৰাসমূহৰ সৈতে অসমীয়া পঢ়ুৱৈ সমাজক পৰিচয় কৰোৱাত সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল।