গোপাল মিশ্ৰ
গোপাল মিশ্ৰ আছিল অসমৰ কামৰূপ অঞ্চলৰ এগৰাকী ষোড়শ শতিকাৰ বৈষ্ণৱ কবি তথা পণ্ডিত। তেওঁ দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য আৰু সঁহাৰিকৰ্মী আছিল।
গোপাল মিশ্ৰ ষোড়শ শতিকাৰ এগৰাকী ব্যক্তি আছিল।
তেওঁ অসমৰ কামৰূপ অঞ্চলৰ পৰা আহিছিল।
তেওঁ বৈষ্ণৱ কবি আৰু পণ্ডিত হিচাপে পৰিচিত আছিল।
তেওঁ দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য আৰু সঁহাৰিকৰ্মী আছিল।
গোপাল মিশ্ৰ আছিল অসমৰ কামৰূপ অঞ্চলৰ এগৰাকী বিশিষ্ট ঐতিহাসিক ব্যক্তি। ষোড়শ শতিকাত আবিৰ্ভাৱ হোৱা এই গৰাকী ব্যক্তিয়ে বৈষ্ণৱ সাহিত্য আৰু পণ্ডিত্যৰ ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়াইছিল। সেই সময়ৰ অসমৰ সামাজিক তথা সাংস্কৃতিক পৰিৱেশত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ আৰু চৰ্চাত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
তেওঁৰ জীৱন আৰু কাৰ্যৰ মূল পৰিচয় আছিল দামোদৰ দেৱৰ সৈতে থকা সম্পৰ্ক। ঐতিহাসিক তথ্য অনুসৰি, গোপাল মিশ্ৰ দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য আৰু সঁহাৰিকৰ্মী আছিল। এই সম্পৰ্কই তেওঁক সেই কালৰ বৈষ্ণৱ আন্দোলনৰ সৈতে ওত্ৰোতভাৱে জড়িত কৰিছিল।
কামৰূপ অঞ্চলৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাসত গোপাল মিশ্ৰৰ নাম এগৰাকী পণ্ডিত আৰু কবি হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়। তেওঁৰ সাহিত্যিক কৰ্ম আৰু পাণ্ডিত্যই অসমৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় পৰম্পৰাক সমৃদ্ধ কৰাত সহায় কৰিছিল। ইতিহাসত তেওঁৰ পৰিচয় এজন নিষ্ঠাবান শিষ্য আৰু কবি ৰূপে স্থায়ী হৈ ৰৈছে।