JNJNewsAssamVerified News · Assam Atlas · General Knowledge⌕Search
₹ Assamৰ Economy আৰু উদ্যোগ

অসমৰ সংস্কৃতি

👁 3 দৰ্শন

অসমৰ সংস্কৃতি হৈছে এক অনন্য আৰু সংমিশ্ৰিত পৰম্পৰা, যি দীঘলীয়া ঐতিহাসিক কালছোৱাত বিভিন্ন নৃ-গোষ্ঠীয় আৰু ভাষিক সম্প্ৰদায়ৰ মিলনৰ ফলত বিকশিত হৈছে। প্ৰাগঐতিহাসিক যুগৰ অষ্ট্ৰিক গোষ্ঠীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি তিব্বতীয়-বৰ্মী, আৰ্য আৰু পৰৱৰ্তী কালত অহা টাই-শানসকলৰ আগমনলৈকে প্ৰতিটো প্ৰভাৱে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ভেটি শক্তিশালী কৰিছে। কামৰূপ ৰাজ্যৰ বিভিন্ন ৰাজবংশ যেনে বৰ্মন, ম্লেচ্ছ আৰু পাল বংশৰ শাসনকালত এই সংস্কৃতিয়ে এক সুকীয়া ৰূপ লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত আহোম ৰাজত্ব আৰু মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মই অসমীয়া সমাজ জীৱনলৈ যি গভীৰ পৰিৱৰ্তন আনিলে, সেয়া আজিও অসমৰ সামাজিক প্ৰতিষ্ঠান যেনে নামঘৰ আৰু সত্ৰৰ জৰিয়তে প্ৰতিফলিত হয়। আধুনিক অসমীয়া সংস্কৃতিয়ে এই অতীতৰ ঐতিহ্যক সাৱটি ধৰি পৰিৱৰ্তনশীল বিশ্বৰ সৈতে খাপ খুৱাই আগুৱাই গৈছে। ব্ৰিটিছ শাসনকালত হোৱা ভাষিক মানকীকৰণ আৰু আধুনিক শিক্ষা ব্যৱস্থাই অসমীয়া সমাজৰ শিল্প, সাহিত্য আৰু জীৱনশৈলীত এক নতুন মাত্ৰা যোগ কৰিলে। বৰ্তমানৰ অসমৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয় এক বহুমাত্ৰিক আৰু বিকাশশীল ধাৰা।

✓

অসমৰ সংস্কৃতি প্ৰায় পাঁচ হাজাৰ বছৰীয়া ইতিহাসৰ এক সংমিশ্ৰিত ধাৰা।

✓

শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মই অসমীয়া সমাজত সত্ৰ আৰু নামঘৰৰ দৰে সামাজিক প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তুলিছিল।

✓

অসমৰ পৰম্পৰাগত শিল্পৰ ভিতৰত কাঁহ-পিতলৰ শিল্প, বাঁহ-বেতৰ শিল্প আৰু ৰেচম বা পাট-মুগাৰ কাপোৰ অতিকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ।

✓

শৰাই, গামোচা আৰু তামোল-পাণ হৈছে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ তিনিটা প্ৰধান প্ৰতীকী উপাদান।

✓

অসমত বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ দ্বাৰা বিহু, আলি-আই-লৃগাং, আৰু বিছুৱাৰ দৰে বহুতো পৰম্পৰাগত উৎসৱ পালন কৰা হয়।

ঐতিহাসিক পটভূমি আৰু বিৱৰ্তন

অসমৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাস অতি প্ৰাচীন। প্ৰায় পাঁচ হাজাৰ বছৰৰ পূৰ্বে অহা অষ্ট্ৰিক জনগোষ্ঠীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত অহা তিব্বতীয়-বৰ্মী আৰু আৰ্যমূলৰ লোকসকলৰ সংমিশ্ৰণত অসমৰ জনগাঁথনি আৰু সংস্কৃতিৰ সৃষ্টি হয়। প্ৰাচীন কালত কামৰূপ ৰাজ্যৰ নামত পৰিচিত এই ভূখণ্ডত বৰ্মন, ম্লেচ্ছ আৰু পাল বংশৰ ৰজাসকলে দীৰ্ঘদিন শাসন কৰি সাংস্কৃতিক পৰিৱেশক প্ৰশস্ত কৰিছিল। মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিতে টাই-শান মূলৰ আহোমৰ শাসনত আধুনিক অসমীয়া সংস্কৃতিয়ে এক সুনিৰ্দিষ্ট ৰূপ পায়। আহোমসকলে স্থানীয় জনগোষ্ঠীৰ সৈতে মিলি নিজৰ সাংস্কৃতিক উপাদানৰ লগতে স্থানীয় ভাষা আৰু ৰীতি-নীতিক গ্ৰহণ কৰি এক সংহত সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিলে। তদুপৰি কোচ, চুতীয়া, কছাৰী আৰু জয়ন্তীয়া ৰাজ্যসমূহেও নিজ নিজ অঞ্চলত সাংস্কৃতিক মিলনৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। এই ঐতিহাসিক পৰিক্ৰমাৰ জৰিয়তে অসমৰ সংস্কৃতিয়ে এক সবল আধাৰ লাভ কৰিছে, যি আজিৰ আধুনিক অসমৰ পৰিচয় বহন কৰিছে।

বৈষ্ণৱ আন্দোলন আৰু সামাজিক প্ৰভাৱ

১৫ শতিকাত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ নেতৃত্বত হোৱা নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় আন্দোলনে অসমৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত এক বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিছিল। এই আন্দোলনৰ ফলত সমাজত নামঘৰ আৰু সত্ৰৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠান গঢ় লৈ উঠে, যিবোৰ অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰে। শংকৰদেৱ আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকলে ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ লগতে ভাষা, সাহিত্য, সংগীত, আৰু চাৰুকলাৰ ক্ষেত্ৰত অভূতপূৰ্ব অৱদান আগবঢ়াইছিল। এই আন্দোলনে মানুহৰ খাদ্যভ্যাস আৰু জীৱনশৈলীৰ ওপৰতো প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ ব্যৱহাৰ আৰু আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ প্ৰসাৰে অসমীয়া ভাষাক এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিলে। কোচ আৰু আহোম ৰাজ্যৰ পৃষ্ঠপোষকতাত এই ধৰ্মীয় আন্দোলন প্ৰসাৰিত হৈছিল, যাৰ ফলত গোটেই অসমতে এক সাংস্কৃতিক যোগসূত্ৰ স্থাপিত হৈছিল। বৰ্তমানো এই সত্ৰীয়া সংস্কৃতি আৰু নামঘৰীয়া পৰম্পৰা অসমীয়া সমাজৰ নৈতিক আৰু সামাজিক দিশৰ মূল চালিকা শক্তি হৈ আছে।

সাংস্কৃতিক প্ৰতীকসমূহ

অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হ'ল ইয়াৰ প্ৰতীকী উপাদানসমূহ। তামোল-পাণ, শৰাই আৰু গামোচা হৈছে অসমীয়া সমাজৰ শ্ৰদ্ধা, আদৰ আৰু পৰিচয়ৰ প্ৰতীক। তামোল-পাণক বন্ধুত্ব আৰু ভক্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যি প্ৰাচীন কালৰে পৰা চলি আহিছে। শৰাই হৈছে কাঁহ-পিতলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এক বিশেষ পাত্ৰ, যি সন্মানীয় অতিথিক আদৰণি জনাবলৈ বা নামঘৰত নৈবেদ্য আগবঢ়াবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হাজো আৰু সৰ্থেবাৰী হৈছে এই কাঁহ-পিতলৰ শিল্পৰ বাবে বিখ্যাত কেন্দ্ৰ। আনহাতে, গামোচা অসমীয়া সংস্কৃতিৰ আটাইতকৈ পৱিত্ৰ আৰু প্ৰতীকী বস্ত্ৰ। গামোচা কেৱল শৰীৰ মচা কাপোৰ নহয়, ইয়াৰ সৈতে অসমীয়াৰ আবেগ আৰু সন্মান জড়িত হৈ আছে। বিহুৰ সময়ত বিহুৱান হিচাপে উপহাৰ দিয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সামাজিক অনুষ্ঠানত অতিথিৰ উপহাৰলৈকে গামোচাৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম। এই উপাদানসমূহে অসমৰ জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলো লোকক একত্ৰিত কৰি ৰাখে।

ঐতিহ্যবাহী উৎসৱসমূহ

অসম বহু জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মিলনভূমি হোৱা বাবে ইয়াত উৎসৱৰ কোনো অভাৱ নাই। বিহু অসমৰ মূল উৎসৱ, যি মূলত কৃষি ভিত্তিক। ৰঙালী, কংগালী আৰু ভোগালী বিহুৰ জৰিয়তে অসমীয়া কৃষকে প্ৰকৃতিৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগত সংগতি ৰাখি জীৱন উদযাপন কৰে। ইয়াৰ উপৰিও বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ নিজস্ব উৎসৱ যেনে বড়োসকলৰ বিছুৱা বা বিছু, মিচিংসকলৰ আলি-আই-লৃগাং, আৰু সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ বহুৱা নাচ আদি অতি জনপ্ৰিয়। মৰিগাঁও জিলাৰ জোনবিল মেলা হৈছে এক অনন্য উৎসৱ, যি তিৱা সম্প্ৰদায়ৰ পৰম্পৰাগত বিনিময় প্ৰথাৰ প্ৰতীক। এই উৎসৱসমূহে জনগোষ্ঠীয় পৰিচয় জীয়াই ৰখাৰ লগতে এক সমূহীয়া আনন্দৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে। বৰ্তমানৰ নগৰীয়া জীৱনত উৎসৱ পালনৰ ধৰণ সলনি হ'লেও ইয়াৰ মূল আৱেদন আৰু সামাজিক সংহতিৰ অৱদান আজিও অপৰিবৰ্তিত হৈ আছে।

পৰম্পৰাগত শিল্প আৰু হস্তশিল্প

অসমৰ হস্তশিল্প আৰু লোকশিল্পৰ পৰম্পৰা প্ৰায় দুই হাজাৰ বছৰ পুৰণি। বাঁহ আৰু বেতৰ শিল্প অসমীয়াৰ জীৱনৰ অংগস্বৰূপ। গৃহস্থালীত ব্যৱহৃত সা-সঁজুলিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সজ্জাৰ বস্তুলৈকে বাঁহ-বেতৰ প্ৰভাৱ সৰ্বত্ৰ বিদ্যমান। ইয়াৰ উপৰিও কাঁহ-পিতলৰ শিল্প আৰু হস্ততাঁত শিল্প অসমৰ অৰ্থনীতি আৰু সংস্কৃতিত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈ আহিছে। পাট, মুগা আৰু এৰী হৈছে অসমৰ তিনি প্ৰকাৰৰ বিখ্যাত ৰেচম। মুগা হৈছে অসমৰ নিজস্ব আৰু অত্যন্ত মূল্যৱান সোণালী ৰেচম। সুৱালকুছি হৈছে ৰেচম বস্ত্ৰৰ এক ডাঙৰ উৎপাদন কেন্দ্ৰ। ইয়াৰ উপৰিও মৃৎশিল্প, টেৰাকোটা, কাঠৰ শিল্প, আৰু সোণৰ অলংকাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ পৰম্পৰাও অসমত প্ৰচলিত। এই হস্তশিল্পসমূহে কেৱল জীৱিকাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰাই নহয়, বৰঞ্চ অসমৰ পৰম্পৰাগত কলাত্মক দক্ষতা আৰু নান্দনিক ৰুচিবোধক বিশ্বৰ আগত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।

আধুনিক কালত সাংস্কৃতিক পৰিৱৰ্তন

আধুনিক অসমীয়া সংস্কৃতি ব্ৰিটিছ শাসনকালৰ পৰা বৰ্তমানলৈ বিভিন্ন পৰিৱৰ্তনৰ মাজেৰে গতি কৰিছে। ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত অসমীয়া ভাষাৰ মানকীকৰণ আৰু আধুনিক শিক্ষা ব্যৱস্থাই সাহিত্য আৰু কলাৰ ক্ষেত্ৰত নতুন ধাৰা সূচনা কৰিলে। পশ্চিমীয়া সংগীত আৰু উত্তৰ ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীতৰ প্ৰভাৱত অসমৰ পৰিৱেশ্য কলা আৰু সাহিত্য সমৃদ্ধ হ'ল। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা আৰু ভূপেন হাজৰিকাৰ দৰে প্ৰবাদপ্ৰতিম ব্যক্তিসকলে অসমীয়া লোকসংগীতক আধুনিক ৰূপ প্ৰদান কৰি বিশ্বৰ দৰবাৰত পৰিচয় কৰি দিলে। আজিৰ প্ৰজন্মৰ মাজত ৰক সংগীতৰ পৰা আধুনিক সুগম সংগীতলৈকে সকলো দিশতে এক চহকী সংস্কৃতিৰ বিকাশ ঘটিছে। অৱশ্যে নগৰায়নৰ প্ৰভাৱত বহু পুৰণি পৰম্পৰা ম্লান পৰিলেও, নিজৰ স্বকীয়তা আৰু পৰিচয় ৰক্ষা কৰাৰ বাবে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় প্ৰচেষ্টাৰ লগতে আধুনিক যুৱ সমাজৰ অৱদান শলাগিবলগীয়া।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

অসমৰ তিনিটা প্ৰধান প্ৰতীকী উপাদান কি কি?

অসমৰ তিনিটা প্ৰধান প্ৰতীকী উপাদান হৈছে তামোল-পাণ, শৰাই আৰু গামোচা।

অসমৰ বিখ্যাত তিনি প্ৰকাৰৰ ৰেচম কি কি?

অসমৰ তিনি প্ৰকাৰৰ বিখ্যাত ৰেচম হৈছে মুগা (সোণালী ৰেচম), পাট (শুভ্ৰ ৰেচম), আৰু এৰী।

জোনবিল মেলা ক'ত অনুষ্ঠিত হয়?

জোনবিল মেলা অসমৰ মৰিগাঁও জিলাৰ জগীৰোডৰ সমীপৰ দয়াম বেলগুৰিত অনুষ্ঠিত হয়।

মূল উৎসCulture of Assam ↗JNewsAssam উৎসৰ লেখা হুবহু নকল নকৰে; পৃষ্ঠা নিজস্ব ব্যাখ্যামূলক Assamীয়া ৰূপত গঢ়া হয়।