ছেইন্ট বাৰ্বাৰা হেেলিউপলিছৰ ফ'চিনিয়ান মূলৰ এগৰাকী প্ৰাচীন খ্ৰীষ্টান শ্বহীদ আছিল।

প'লেণ্ডত এই দিনটো খনি শ্ৰমিকৰ দিৱস হিচাপেও পালন কৰা হয়।

মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশসমূহত এই দিনটোত 'ঈদ ইল-বাৰবাৰা' নামৰ উৎসৱ পালন কৰা হয়।

তেওঁ প্ৰায় ৬৭৫ বা ৬৭৬ চনত ডামাস্কাছত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

তেওঁ আইন, ধৰ্মতত্ত্ব, দৰ্শন আৰু সংগীতা চৰ্চাত অৱদান আগবঢ়াইছিল।

তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত স্তোত্ৰসমূহ এতিয়াও ইষ্টাৰ উৎসৱত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তেওঁ খ্ৰীষ্ট ধৰ্মলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ পূৰ্বে শাস্ত্ৰীয় গ্ৰীক দৰ্শন আৰু সাহিত্যৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।

তেওঁৰ ৰচনাত প্লেট' আৰু ষ্ট'ইক দৰ্শনৰ গভীৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়।

তেওঁ গ্ৰীক দৰ্শনৰ উৎপত্তি অব্ৰীকসকলৰ মাজত হৈছিল বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছিল।