আগাপে, চিওনিয়া আৰু ইৰেনে আছিল তিনিগৰাকী বাইনী তথা খ্ৰীষ্টান সাধু।

তেওঁলোক ৩০৪ খ্ৰীষ্টাব্দত থেছাল’নিকাত শ্বহীদ হৈছিল।

আগাপে আৰু চিওনিয়াক বলিৰ প্ৰসাদ খাবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ বাবে অভিযুক্ত কৰা হৈছিল।

তেওঁ ফ্ৰান্সৰ মেউৰ নিকটৰ এক আভিজাত্য পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

তেওঁ ফ্ৰামাউটিৰ্ছত এটা মঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যিটো ফ্ৰান্সৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ মঠ হৈ পৰিছিল।

তেওঁ এই মঠত ৪০ বছৰ ধৰি মঠাধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তেওঁ নৱম শতিকাৰ এগৰাকী গ্ৰীক সন্ন্যাসী আছিল।

তেওঁ প্ৰাচ্যৰ অৰ্থোডক্স চাৰ্চৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ লিটাৰ্জিকাল কবি আৰু স্তোত্ৰ ৰচক।

তেওঁ আইকনোক্লাজমৰ বিৰোধিতা কৰি অৰ্থোডক্স বিশ্বাস প্ৰকাশ কৰিছিল।