ভাৰতীয় মল্লযুঁজৰ বাবে এক গৌৰৱোজ্জ্বল দিন হিচাপে চিহ্নিত হৈছে ১৫ অক্টোবৰ ২০২৬। অনূৰ্ধ্ব ২৩ বিশ্ব মল্লযুঁজ চেম্পিয়নশ্বিপত ভাৰতৰ বিশ্বজিত মোৰে ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰি দেশলৈ কঢ়িয়াই আনিছে সন্মান। ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ এই প্ৰতিযোগিতাৰ মঞ্চত ৰূপৰ পদক জয় কৰা দেশৰ প্ৰথমগৰাকী মল্লযোদ্ধা হিচাপে ইতিহাস সৃষ্টি কৰিলে।

বিশ্ব মল্লযুঁজ সংস্থা (UWW) দ্বাৰা পৰিচালিত এই অত্যন্ত প্ৰত্যাহ্বানজনক প্ৰতিযোগিতাত বিশ্বজিতৰ প্ৰদৰ্শন আছিল খুবেই প্ৰশংসনীয়। গ্ৰেকো-ৰোমান মল্লযুঁজৰ শ্ৰেণীত তেওঁ সমগ্ৰ প্ৰতিযোগিতাখনত প্ৰদৰ্শন কৰা স্থিৰতা আৰু কলা-কৌশলে তেওঁক ফাইনেলৰ মঞ্চলৈ লৈ যায়। এই জয় কেৱল ব্যক্তিগত নহয়, বৰঞ্চ ভাৰতৰ উদীয়মান মল্লযোদ্ধাসকলৰ বাবে এক ডাঙৰ প্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ পৰিছে।

প্ৰতিযোগিতাখনত বিভিন্ন দেশৰ শক্তিশালী প্ৰতিযোগীসকলৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি বিশ্বজিত মোৰে নিজৰ আধিপত্য বজাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁৰ এই সাফল্যই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ভাৰতীয় গ্ৰেকো-ৰোমান মল্লযুঁজৰ অৱস্থান শক্তিশালী কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা যোগাব বুলি ক্ৰীড়া বিশেষজ্ঞসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে।

আগন্তুক দিনবোৰত এই পদক বিজয়ী মল্লযোদ্ধাজনৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু প্ৰস্তুতিয়ে তেওঁক পৰৱৰ্তী স্তৰৰ ডাঙৰ প্ৰতিযোগিতাসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ বিশেষ আত্মবিশ্বাস যোগাব। অনাগত সময়ত ভাৰতীয় মল্লযুঁজৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে বিশ্বজিতৰ এই যাত্ৰা এক মাইলৰ খুঁটি হিচাপে গণ্য হ’ব।