শেহতীয়া এক গৱেষণামূলক প্ৰতিবেদনত পোহৰলৈ আহিছে যে বিশ্বজুৰি স্বাস্থ্য সেৱাৰ সুবিধা লাভৰ ক্ষেত্ৰত থকা বৈষম্য কেৱল ভৌগোলিক অৱস্থানৰ সৈতে জড়িত নহয়। পৰম্পৰাগতভাৱে ভাবি অহা হৈছিল যে উন্নত বা অৱনত দেশৰ ভৌগোলিক অৱস্থানেই স্বাস্থ্য সেৱাৰ মান নিৰ্ধাৰণ কৰে, কিন্তু শেহতীয়া তথ্যই দেখুৱাইছে যে ব্যক্তিগত আয়ৰ স্তৰহে ইয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ নিৰ্ধাৰক।
গৱেষণাটোৰ তথ্য অনুসৰি, যিমানবোৰ লোকে প্ৰয়োজনীয় স্বাস্থ্য সেৱাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আছে, তাৰ মূল কাৰণ হৈছে তেওঁলোকৰ আৰ্থিক সক্ষমতাৰ অভাৱ। ব্যক্তিগত আয় কম হোৱাৰ বাবে নিম্ন আৰু মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ লোকসকলে জীৱনদায়িনী সেৱা বা চিকিৎসা লাভৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলগীয়া হয়। এই অৱস্থাই প্ৰমাণ কৰে যে ভৌগোলিক পৰিসীমা অতিক্ৰম কৰিও আৰ্থিক বৈষম্যই মানুহৰ জীৱনৰ মান নিৰ্ধাৰণ কৰিছে।
এই অধ্যয়নটোৰ গুৰুত্ব এই কাৰণেই বেছি যে ই নীতি প্ৰণয়নকাৰীসকলক এক নতুন দিশ প্ৰদান কৰিছে। এতিয়ালৈকে স্বাস্থ্যসেৱাৰ আন্তঃগাঁথনি কেৱল বিশেষ অঞ্চল বা চহৰকেন্দ্ৰিক কৰি গঢ়ি তোলা হৈছিল, কিন্তু এতিয়া ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰত্যক্ষভাৱে আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল লোকসকলৰ বাবে সস্তীয়া চিকিৎসা ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছে।
সাম্প্ৰতিক সময়ত এই গৱেষণাই বিশ্বৰ অৰ্থনীতি আৰু স্বাস্থ্য খণ্ডৰ মাজৰ সম্পৰ্কক নতুনকৈ ব্যাখ্যা কৰিছে। ভৱিষ্যতে সাৰ্বজনীন স্বাস্থ্য কভাৰেজ (UHC) নিশ্চিত কৰিবলৈ হ'লে কেৱল চিকিৎসালয় স্থাপন কৰাই যথেষ্ট নহয়, বৰঞ্চ প্ৰতিগৰাকী নাগৰিকৰ হাতত চিকিৎসাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ধনৰ যোগান বা বীমাৰ ব্যৱস্থা থকাটো দৰকাৰ।
এই পৰিস্থিতিৰ পৰা উত্তৰণৰ বাবে বিশ্বৰ উন্নত আৰু উন্নয়নশীল দেশসমূহৰ মাজত এক সমন্বিত স্বাস্থ্য নীতিৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভূত হৈছে। গৱেষকসকলৰ মতে, যদি ব্যক্তিগত আয়ৰ বৈষম্য হ্ৰাস কৰিব নোৱাৰি, তেন্তে যিমানেই উন্নত চিকিৎসা পদ্ধতি আৱিষ্কাৰ নহওক কিয়, ইয়াৰ সুফল সকলো শ্ৰেণীৰ লোকে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ব।