বাৰেচহৰীয়া ভাওনা অসমৰ এখন সুকীয়া আৰু ঐতিহ্যমণ্ডিত নাট্যানুষ্ঠান। এই উৎসৱখনি প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৭৯৭-৯৮ চনত অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। তেতিয়াৰে পৰা চলি অহা এই দুই শতিকা পুৰণি পৰম্পৰাই চনিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাটক এক বিশেষ পৰিচয় প্ৰদান কৰি আহিছে। প্ৰতি ৫-৬ বছৰৰ অন্তৰে অন্তৰে অনুষ্ঠিত হোৱা এই উৎসৱে সমগ্ৰ অঞ্চলটোত এক উখল-মাখল পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে।

এই নাট্য উৎসৱৰ আৰম্ভণিৰ পৰিৱেশটো অতি আকৰ্ষণীয়। গায়ন বৰাৰ নেতৃত্বত ডোভা, কাঁহ, ভৰতাল আৰু খোলৰ ধ্বনি সমগ্ৰ পৰিৱেশত প্ৰতিধ্বনিত হৈ পৰে। এই বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰ খনিকৰী ধ্বনিয়ে দৰ্শকৰ মাজলৈ উৎসৱ আৰম্ভ হোৱাৰ বাৰ্তা লৈ আহে আৰু সকলোৰে মাজত এক আধ্যাত্মিক তথা সাংস্কৃতিক উলহ-মালহ জগাই তোলে।

দুশ বছৰীয়া পুৰণি এই ঐতিহ্যই কেৱল এটা অনুষ্ঠানকেই নুবুজায়, বৰঞ্চ ই জামুগুৰিহাটৰ সৰু চহৰখনৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাকো জীৱন্ত কৰি ৰাখে। প্ৰতিবাৰ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সময়ত এই উৎসৱে স্থানীয় জনজীৱনক সজীৱ কৰি তোলে আৰু শতিকাজোৰা এই সাংস্কৃতিক ধাৰা অক্ষুণ্ণ ৰখাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।